20.12.11

ο τζορτζ λούκας είναι καριόλης

Είναι μια κοπέλα στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς που δεν ξέρει αγγλικά.
Νομίζω πως την χτυπάει ο γκόμενος της.
Δεν το ξέρω σίγουρα, αλλά κάθε φορά που περνάει δίπλα της, αυτή κοιτάζει το πάτωμα και μιλάει σιγά.

Είναι 2020 κι ακόμη δεν έχουμε δύο ήλιους. 
Ο Τζόρτζ Λόυκας ήταν μεγάλος καριόλης. 
Αν υπάρχει μια περίπτωση να έχουμε ποτέ δύο ήλιους, να μου το πεις να μην περιμένω άδικα.

Είσαι φεγγάρι.
Είσαι δακτύλιος του Κρόνου.

Εκτός αν γίνουμε εμείς δυο ήλιοι, αλλά δύσκολο.

Είναι 2020, ο Χρήστος Σαντικάι έχει γίνει μπάτσος και κλωτσάει σκυλιά στις περιπολίες.
Ο Πέτρος Γαϊτάνος είναι πρεζάκι και ψάχνεται στους πεζόδρομους του πολυτεχνείου.

Η κοπέλα στο ψιλικατζίδικο ακούει μόνο λέοναρντ κόεν κι ας μην καταλαβαίνει τι λέει.

Κάποια μέρα να κλάψουμε που γίναμε φανάρια στην πανεπιστήμιου και δεν γίναμε δρόμος. Δεν είσαι δρόμος. Δεν είσαι δάσος. Δεν είσαι.
Έτσι κλαίνε όλοι.

Εγώ στα νιάτα μου.
Εγώ τότε.
Εγώ μια φορά.

Εγώ στ' αρχίδια μου.

Θέλω να της πιάσω το χέρι μια μέρα.
Να κλέψουμε τρεις - τέσσερις μπύρες από τα ψυγεία και να την κάνουμε.

1 σχόλιο:

  1. τι ωραίο το "θέλω"! τι ωραίο να ξέρεις τι θέλεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή